آیا می شود به وجود آمدن عشق در فضای مجازی را توجیه کرد؟

 


در زمانهای گذشته اگر عشقی به وجود می‌آمد حتما محصول دیدار بود. حضور معشوق عاشق را میبرد و عشق او را در دل معشوق نیز به پام کرد اینچنین عاشقان معشوقی می کردند و معشوقان عاشقی.
تا قبل از عصر جدید بسیاری از انسان ها فکر میکردند که عشق و علاقه بیشتر محسوس دیدار است ولیکن با به وجود آمدن فضای مجازی،عشق های مجازی بدون دیدار نیز شروع به باریدن گرفت.
در جامعه ما که جامعه سنتی بود و معمولاً امکان دیدار دو جنس مخالف نمی توانست به سادگی صورت می‌گیرد در فضای مجازی به شدت رواج یافت و باعث شد که این عدم دیدارها در فضای حضوری باعث به وجود آمدن علاقه های بسیاری در فضای مجازی گردید.
افراد ندیده و نشناخته و تنها از روی کلمات و بدون در نظر گرفتن رفتار که هیچگاه آن را از طرف مقابلشان ندیده بودند عاشق شدم به این ابراز عشق تا حدی رسید که به دنیا های واقعی نیز سرایت کرد.
اصولاً هر اندازه که در یک فضا جبرا امکان دیدار گفتگو به وجود می‌آید در فضایی مانند فضای مجازی به سادگی این دیدارها اتفاق خواهد افتاد. و به دلیل ذات عاطفی انسان و آسیب پذیری در مقابل عشق این دیدارها منجر به ایجاد علایقی خواهد گردید که شاگرد اگر در دنیای واقعی هم چنین دیدارهایی رخ می داد همچنین امکان فراهم نبود و ممکن نمی‌شد.
به نوعی می شود مبدا به وجود آمدن سایت های همسریابی را این خاصیت فضای مجازی نسبت به دنیای واقعی در نظر گرفت.
اما به سادگی سایت های همسریابی این مدعا را مطرح می کنند که اگر امکان دارد عاشقی در فضای مجازی به وجود بیاید چرا به صورت هدفدار این امکان ممکن نگردد. فلسفه وجودی خویش را در انتخاب همسر برای ازدواج و یک زندگی عاشقانه در پرتو یک نگاه انتخاب عاقلانه بروز می دهد.
همسریابی برای ازدواج بسیار امر پر اهمیتی بوده است؛اما شاید در فضای مجازی چندان مطلوب فایده نباشد.
باید منتظر ماند و دید سرانجام بیشترین عشق هایی که در فضای مجازی و از طریق سایت همسریابی به وجود آمده است چه خواهد شد.


برچسب‌ها: عشق،همسریابی،ازدواج،انتخاب همسر،

بازدید:

[ ]